Вистински работи

Јас и ти бевме вистински
Само кога ти спиеше
А јас ти зборував
за се и сешто
Твоето лице
Накривено на перницата
А мојата дланка
Заглавена под твојот образ
Спиеш
и поткашлуваш
А јас ти раскажувам за тебе
Како да не се познаваш доволно
И ти велам
Вети ми дека нема
Никогаш да ме изневериш
И да ме напуштиш
Вети ми дека
Ќе ми веруваш мене
а не на сите други
Секако дека не ми ветуваш
Тоа што твојата рака
Уште поцврсто ме прегрнува
А твојот здив
Ми се лепи за вратот
Не се важи за ветување
Јас понекогаш просто те мразам
кога си буден
Но јас сум неповратно изгубена во тебе
Кога спиеш
Јас и ти
Никогаш нема да научиме
да зборуваме
Кога сме будни
Тогаш светот не притиска
Се притискаме и самите
За ситни и неважни работи
Не сакам така да робувам
Мене и не ми е грижа за светот
Јас повеќе се грижам
за тебе.