Два збора

Едно мое утро твоја вечер
споив два збора
И ти ги подарив тебе
Рече не знам што зборувам
и верувам дека е така
Оти јас само споив два збора
Немав намера да зборувам
Ниту сакав да ти ги подарам
Да речеме дека сами си отидоа
Кај својот тврдоглав господар
кој мисли дека ги знае тајните на светот
Епа ете не знаел
Дека има два збора на чување кај мене
Дека се и тие своеглави како него
Едно утро станав и тие веќе беа таму
Кај тој што ми рече дека не знам што зборувам
А јас пак, уште не сум рекла ништо.