Обид

Ти се колнам

Сакав да напишам

Најобична нежна

љубовна песна

И почнав, но не оди

За таква љубов

ќе оставам да пишува некој друг

Јас да пишувам за мојата тиња

За мојата кал, бескрајно мочуриште

За мојата надеж, црнооко чудовиште

За моите соништа, нежните мачители

За моите стравови, за тебе ли, за сите ли

За моите мисли, темни и обоени

За твоите зборови груби, тешки, отровни

За мојата верност, за тебе необична

За твојата верба, стаклена, половична

За таквата љубов вреди ли да пишувам

Вреди ли да сакам ако се унижувам,

Вреди ли штом сега веќе не знам

Да напишам една обична

Љубовна песна.