Кога ти било чисто секое зајдисонце
Сигурно помалку
одошто на распетие
Речи му благодарам
за рѓосаните клинци
што ти ги пронижаа најмеките меса
Благодарам на саканиот
што не те остави да шеташ само
туку набележано со крв
Меѓу неверниците
Полесно да те препознаваат
и да ти тураат сол во раните
Колку ли си вредело
Кога не си било негово
Можеби сепак повеќе
одошто на распетие
Речи и благодарам
на мајка ти за млекото
Потем засрами се
Оправдај се пред неродените
И стани
Сонцето посилно блеска во искршено стакло
Од искршени души се родиле и ѕвездите
Сети се
Жити корењата
Каде си било и колку си вредело
Можеби повеќе
Можеби ништо
Ви благодарам речи
на изгорениците
И гледај ги понекогаш
да не заборавиш како се живее
No comments:
Post a Comment